15 Ocak 2018 Pazartesi

Sadəcə dinlə...


Dəlib-deşir ürəyi dərd ürəkdə qalanda,
Dərdləşmək gözəl işdi, dərdini duyan ola.
Ürəyindən keçəni gözlərindən oxuyan,
Sənə ömrünü verib, vaxtını qıyan ola.
                                                 Zəlimxan Yaqub

Bəzən bir dinləyənin olsun istəyirsən...
Sadəcə dinləyənin...
Saatlarca anlatmaq istəyirsən...
Yorğunluqlarını, incikliklərini, əlindən qaçırdığın fürsətləri, "kaş ki"lərini, yaşayamadıqlarını anlatmaq istəyirsən...
Arzularını, istəklərini, heç bir zaman həyata keçməyəcəyini bildiyin xəyallarını anlatmaq istəyirsən...
Bəzi yerində ağlayaraq, bəzi yerində gülərək, həyəcanlanaraq, hüzünlənərək anlatmaq istəyirsən...
Heç bir şey demədən, səni və düşüncələrini mühakimə etmədən dinləsin istəyirsən...
Yorulmadan, bezmədən, sonuna qədər dinləməsini;
Ağladığında səni köksünə sıxıb təsəlli etməsini, güldüyündə səninlə birgə sevinməsini istəyirsən...
Sənə səndən çox inanmasını, sirlərinə sirdaşlıq, xəyallarına yoldaşlıq etməsini;
Ən əsası səni anlamasını, necə hiss etdiyini, nə düşündüyünü bilməsini istəyirsən...
Bir dinləyənin olsun istəyirsən...
Sadəcə bir dinləyənin...
Çoxmu?!

8 Ocak 2018 Pazartesi

Mim : Seni tanıyabilirmiyim?



Salam olsun bu yazını oxuyan hər bir kəsə. Kiremithanem adlı bloqun sahibəsi gözəl bir mim başladıb. Bu mimlə hər bir bloqqeri daha yaxından tanıma fürsəti yaranır. Sağ olsun Her çocuk yeni bir dünya bloqunun yazarı Betül xanım instagramdan məni də mimlədiyini gördüm. Açığı bir az utandım. Uzun müddətdir buralarda olmasam da məni unutmaması duyğulandırdı eyni zamanda.

   Mimin əsas məqsədi oxuyuculara özümüzü daha yaxından tanıtmağımızdır. Elə isə heç vaxt itirmədən başlayaq. Orginallığı itməsin deyə sualları olduğu kimi, türkcə saxladım.

1)Kaç yaşındasın, mesleğin nedir?

33 yaşım var. Filoloqam - Yəni Azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəlliməsi. Amma təəssüf ki, bu ali sənətdə çox qısa müddət (universitetdə müəllim olaraq) işləmişəm.

2)Nerede yaşıyorsun en sevdiğin yerin fotoğrafını paylaşır mısın?

Azərbaycanda, Sumqayıt şəhərinin kiçik bir qəsəbəsində yaşayıram. Qəsəbəmiz sadə və kiçik bir yerdir. Doğrusu nə elə gözəl təbiəti, nə də tarixi, maraqlı memarlıq obyektləri var. Ən yaxşısı Sumqayıtın ən sevdiyim prospektindən bir rəsm paylaşmaq.



3)Günlük hayatta seni mutlu eden şey nedir?
Axşamları bütün ailə ilə birlikdə çay süfrəsinə oturmaq. Yoldaş işin yorğunluğundan, uşaqlar ev tapşırığının ağırlığından, mən də günün qayğılarından sıyrılıb bir az nəfəs aldığımız zamandır axşamlar. Uşaqlarla günün müzakirəsi, keçmişdən gələcəkdən etdiyimiz söhbətlər günün pozitiv ab-hava ilə başa çatmasına səbəb olur.

4)En sevdiğin meşguliyetin/hobin nedir ?

Təəssüf ki, hər şeyə baş qoşan, hər şeylə maraqlanan, nəticədə, bir çox şeydən yarımçıq qalan bir insanam :) Kitab oxumaq, musiqi dinləmək, rəsm çəkmək, rəsm boyamaq, bir şeylər yazmaq, yeni-yeni şirniyyat reseptləri yoxlamaq, naxış, tikiş, öz aləmimdə yeni bir şeylər icad etmək, ingilis dilimi, rus dilimi inkişaf etdirmək...hər şey var yəni. Sadəcə vaxt çatmır :) Odur ki, hamısından yarımçıq qalıram :( Amma günlük tərk etmədiyim hobbim kitab oxumaq və musiqi dinləməkdir.

5)Evin en sevdiğin köşesinden bir fotoğraf paylaşır mısın?

Evin ənnn sevdiyim hissəsi yatağımdır :) Axşam bir günün də yorğunluğunu və qayğılarını geridə qoyduğumu düşünərək, yatağımda yarı uzanılı bir vəziyyətdə, gecə işığının əsrarəngizliyində  3-4 səhifə belə olsa bir şeylər oxumaq mənim özümü ən yaxşı hiss etdiyim anlardır. Yatağımın şəklini paylaşa bilməyəcəyimə görə ikinci sevdiyim hissəni açıqlayıram. Upuzun koridorumuzun başındakı dairəvi masanın kənarındakı stul... İstifadəsiz yerdə olduğundan sadəcə mənə xitab edir bura :) Yenə yorğunluqdan bitab düşdüyümdə üstünə çökərək minlərlə dəfə etiraz etməmə, sözümün keçmədiyini anladıqdan sonra təslim olub evin içində futbol oynamaqlarına ( hətta çox vaxt ataları ilə birgə) göz yumduğum bizim oğlanları seyr etmək, telefonla qurdalanmaq, bəzən tapdığım boş vaxtı fürsət bilib kitab oxumaq üçün istifadə etdiyim bir hissədir bura.


6)En sevdiğin kitap ve ondan bir bölüm paylaşır mısın?

Çox unutqan biri olduğum üçün zamanında oxuduğum kitabların demək olar ki, hamısı silinib hafizəmdən. Ona görə son zamanlar oxuduqlarımla bağlı düşüncələrimi fürsət tapdıqca bloqumda qeyd edirəm. Son zamanlarda oxuyub ən çox təsirləndiyim əsər Mövlud Süleymanlının "Köç" romanı oldu. Üslubu, dili, mövzusu digər oxuduqlarımdan çox-çox fərqli idi. Oxuduqca məni bambaşqa bir aləmə götürməyi bacarmışdı. "Köç" haqqında yazımı oxumaq istəsəniz buraya toxunmanız kifayətdir. Hər cümləsi mənim üçün qeyri-adi olan o kitabdan köçü - əslində, məncə, dünya yaranandan bu yana insanlığın baş alıb getdiyi köçü anlatan qismini aşağıya qeyd edirəm.

    Dövlətdən dövlət, quruluşdan quruluş görüb neçə şah, neçə sultan yorub, yola salıb, olanların, olacaqların, oturanların, duranların üstüylə neçə yüzilidi dünyanın beli uzunu yol gedirdilər. Gələcəyimi axtarırdılar, keçmişimi, özləri də bilmirdi.
    Qorxuların, ölümlərin gözünün içinə baxa-baxa, hiylələri, bicliyi yaranmamış duya-duya, anlardan, ömürdən, vaxtın özündən irəlidə dünyanı qocala-qocala, yaşlana-yaşlana, otura-otura qoyub şahlardan, sultanlardan, ölkələrdən, sərhədlərdən uzaqlaşırdılar. Su kimi axarına, ot kimi bitərinə bitirdilər. Tanrı sultanlarıydı, dünya ölkələriydi. Daha doğrusu, belə olmalıydı. Yaranışın o başından bu başına axtara-axtara yol gəlirdilər...
   
    Bilirəm çox oldu. Amma, inanın daha çox yazmamaq üçün özümü saxladım :) Mən bu əsərin hər cümləsinə heyranam vallah.


7)Şahit olduğun bir mucize var mı?

Möcüzələrə çox inanmıram doğrusu. Həyat özü başdan-başa bizə bəxş edilmiş bir möcüzədir məncə.

8)En çok görmek istediğin ülke hangisidir?

Heç düşünmədən deyirəm - Norveç :) Təbiəti, gölləri, fyortları, qütb parıltısı kimi bir çox gözəllikləri özündə cəm etmiş bu ölkəni gedib gəzmək, qatarla dağların qoynundan, göllərin kənarından dolaşmaq xəyallarımın arasında yer alan çox böyük bir arzudur. Xəyallarımın ölkəsi Norveç yazımı oxusanız nə demək istədiyimi daha yaxşı anlayacaqsınız.


9)Sana göre en büyük başarın nedir ?

Birincisi 4 oğlan böyütmək :) Hətta ataları ilə birgə corablarına qədər hər şeylərini səndən istəyən 5 kişiyə yetişə bilmək böyük bir "başarıdır" mənim gözümdə.
Bir də 3 uşaqdan sonra gecə-gündüz çalışıb imtahanlara girib magistraturaya başlamışdım. Və yenə gecə-gündüz çalışıb yüksək balla - qırmızı diplomla bitirməyə müəssər olmuşdum. Hələ ki, qazancım və nəaliyyətlərim bunlardır. Amma kim bilir həyatın geri qalan qismində daha neçə müvəffəqiyyətlərə imza atacam ;) İnanıram davamı var...

10)Ölmeden önce mutlaka yapmak istediğin şeyler nelerdir?

Ölmədən öncə imanımı kamilləşdirmək , insanlıq adına bir şeylər edə bilmək və dünya turuna çıxmaq...

    Bu qədər... Ümid edirəm ki, bu yazı ilə məni daha yaxından tanıya bildiniz.

    Bitirmədən ilk dəfə mən də birini mimləmək istəyirəm. Məncə bloqqerlərin çoxu bu mimi edib. Bircəciyim Cesur sevgi meleyini də mən mimləyirəm.

    Burdan həm mimi başladan Sevgi xanıma, həm də Betül xanım qızımıza təkrar çox təşəkkür edərək bitirirəm. Başqa yazılarda və başqa mimlərdə görüşmək üzərə... :)



2 Ocak 2018 Salı

Bloqum 2 yaşında

         

    Hər kəsə yeni ilin ilk gününlərindən salamlar. Bir göz qırpımında bir il də beləcə gəlib keçdi. Mənim üçün sevmədiyim bir il oldu ötən il. Yerimdə saydığım, bir addım belə irəliləmədiyim sıxıcı bir il...

   Bambaşqa hədəf və arzularla girdim yeni ilə - bir çox qərarlar alaraq.
   Və körpə bloqum artıq iki yaşına qədəm basdı. Çox daha təntənəli bir yazı ilə qeyd etmək istərdim yeni yaşımızı. Amma bloqumda da istədiyim irəlləməni əldə edə bilmədiyim üçün, ara-ara onu tərk edib yalnız buraxdığım üçün içimdən gəlmədi. 

   Bu bir ildə izləyicilərimin və yazılarımın sayı bir az da artmış. Tək sevincim bu.
Yeni ilə və yeni yaşa çox daha gözəl yazıların bloqumu bəzəməsi, yeni bloqqer dostlar qazanmaq, daha çox bloq yazıları oxumaq ümid və arzusu ilə başlayıram...
  
   Yanımda olub məni tərk etməyən, hər zaman yorumları ilə sevincimə sevinc qatan əzizlərim - Handan xanım, Deep, Cəsur sevgi mələyi, Dəryada damla və bir çox bloqqer dostlarım,  mesajlarla yazılarıma fikir bildirən, məndən yeni yazılar gözləyən yorumsuz qəhrəmanlarım sizlərə minnətdaram. Yorum və dəstəyiniz olmasa çoxdan silinmişdim bu dəftərdən bəlkə də. Hər yorumunuz məni vaz keçməməyə, yeni-yeni yazılar yazmağa sövq edir.
    
   Artıq həftədə bir dəfə yeni bir yazı yayımlamağa qərar verdim.  Dəstək və yorumlarınızı məndən əsirgəməyəcəyinizi ümid edirəm.

   Və içimi tökdüyüm , əsl mən ola bildiyim, qəlbimdəki yüklərə, duyğularıma, arzularıma şahid yeganə məkanım, sevincim, kədərim, sevgim, həsrətim - məni yaşamağa həvəsləndirən səssiz-səmirsiz dostum, canım bloqum ad günün mübarək!
 
   Sənə də sözüm olsun, bu yeni yaşında aramıza dağların girməsinə izin verməyəcəm, daha neçə-neçə yaşlarını qeyd edəcəm ömür sürdüyü müddətcə...

         

   Bəlkə bunları da oxumaq istəyərsiniz:


30 Aralık 2017 Cumartesi

Heynrix Böll - Bir təlxəyin düşüncələri


          

  Vəə oxuduğum yazıçıların cərgəsinə biri də qatıldı - Haynrix Böll.

    Haynrix Böllün əsərləri məndə melanxolik,  həyatda bir çox şeylə razılaşmayan, qismən də üsyankar ruhlu bir yazıçı imajı oyatdı. 1941-45- ci illərin ağır müharibə şəraiti yazıçını sanki həyatdan küsdürmüşdür. Əsərlərinin hər birində bu illərin aclığını, ümidsizliyini, ədalətsizliyini görmək olur.
    
    Onun qəhrəmanlarının hər biri müharibədən müəyyən travma almış insanlardır.
    
    Oxuduğum kitabda ədibin "Bir təlxəyin düşüncələri" romanı, "O illərin çörəyi" povesti və hekayələri yer alıb.
    
    "Bir təlxəyin düşüncələri" romanı əslində qəti sevmədiyim tərzdə bir əsər olsa da, maraqlıdır ki, sona qədər sıxılmadan oxudum.
   
     Baş qəhrəman Hans Şnir adlı bir təlxəkdir. Zəngin və mötəbər bir ailənin sərt qaydalarla, bir az da şəfqətdən uzaq, yarıtox böyümüş bir nümayəndəsi. Hans öz sənətinə görə ailə tərəfindən xor görülmüşdür. Lakin maraqlı bir nüansı diqqətə çatdırır burada yazıçı. Mötəbər bir ailənin övladı olan Hansa təlxəkliyi layiq görməyən, ailə şərəflərinə xələl gətirdiyini düşünən ailənin əslində özü çox gülünc vəziyyətdədir .

    Hansın anası bir zamanlar alman xalqını bütün dünyaya hakim etmək istəyən faşist və nasist düşüncələrə cani-könüldən dəstək verdiyi halda bu düşüncənin süquta uğrayıb, uğursuzluqla nəticələndiyi bir dövrdə "İrqi ziddiyyətləri barışdırma" adlı bir cəmiyyətin prezidentidir. Atası evdə heç bir söz sahibi olmayan, məşuqəsinin yanında özünə rahatlıq tapan, zəif xarakterli bir insandır. Hans uşaqlıqdan imkanları olduğu halda süni bir şəkildə qənaətə öyrəşdirilməyə çalışdırılmış, heç vaxt doyunca yemək yeyə bilməmişdir. Əslində həyatda gördüyü bu zidddiyyətlər onu təlxək etmişdir bəlkə də. 

    O hal-hazırki ictimai-siyasi vəziyyətlə barışmayan, bir çox məsələyə fərqli mövqedən baxan və bu görüşlərini, tərs mövqeyini özünün hazırladığı pantanim səhnəciklərlə dilə gətirən istedadlı bir aktyordur əslində. Bütün ümidlərini Mariya adlı sevdiyi qıza bağlayıb onunla öz həyatını quran öz sənəti ilə məşhurlaşan Hansın bu xoşbəxtliyi də uzun çəkmir. Nikahsız yaşamaqları qatı katolik olan Mariyanı narahat edir. Ətrafda eyni düşüncəni daşıyanların təlqini ilə o Hansdan ayrılır.
  
    Əslində öz əqidəmə görə bu mövzuda Hansla, dolayısı ilə, yazıçı ilə razılaşmasam da Hansın laqeydliyi və soyuqqanlılığı, diqqətsizliyi bu nəticəni doğurduğunu düşünsəm də, açığı, Mariyanın bu hərəkəti məni də çox təəssüfləndirdi. Əsərin sonuna qədər Mariyanın peşman olub geri dönəcəyinə ümid etdim. Yazıçı Hansın keçirdiyi hiss və həyacanları çox gözəl təsvir edib və bu hissləri oxucuya da sirayət etdirməyi bacarıb.
  
    Hans bu ayrılıq sayəsində böyük mənəvi çöküntü yaşayır. İçkiyə qurşanır, bütün əlaqələri soyuyur. Sonda qəpiyə möhtac hala gəlir ki, ona əl uzadıb bu düşkünlükdən xilas edəcək heç kiminin olmadığını da bu zaman anlayır. Və küçə musiqiçisi olaraq həyatına davam etmək qərarına gəlir.
   
    Ədibin istər bu romanında, istərsə də digər əsərlərində məni qane etməyən məsələ də budur. Əvvəldə də qeyd etdiyim kimi qəhrəmanlar, dolayısı ilə, yazıçı həyata qarşı çox ümidsizdir. Düşdükcə düşür, batdıqca batırlar. Xilas üçün ətrafdan dəstək gözləyirlər.  Silkələnib ayağa qalxmaq, özlərini ələ almaq, dərd və problemlərinə özləri çarə tapmaq ağıllarına belə gəlmir.
  
  Hansın sadəcə bir günündən bəhs edən, bu gündə ara-bir keçmişə gedən, o zamanların xatirəsini göz önünə gətirən, Hansın indiki ovqatını və Mariyanın onsuz davam edən həyatını öz xəyalında canlandırarkən keçirdiyi hissləri təsvir edən Haynrix Böllün bu romanını oxumağınızı tövsiyyə edirəm.