2 Eylül 2017 Cumartesi

Lerikdə bir gün


        

   Ah ahhh... Mən nə xəyallar qurmuşdum bu yay tətili ilə əlaqədar. Guya bu il gedib görməyi çoxdan arzuladığım Şəkiyə salacaqdıq yolumuzu. Həm gözəl təbiətini müşahidə edəcək, həm tarixi binalarını gəzəcək, həm də dadlı halvasından dadacaqdıq. Amma deyir sən saydığını say, gör fələk nə sayır...

   Yoldaş ilin sonuna az qalmış iş yerini dəyişdirdiyi üçün , 6 ay işləmədən məzuniyyətə çıxma şansı olmadığına görə yayın günü qaldıq evdə:(
         
 Şükür yaxşı ki, kəndimiz var.  Uşaqlar dərs bitən kimi qaçdılar nənə-babalarının yanına. Biz də imkan olanda həftəsonları iki günlük gedib qayıdırıq. Keçən həftələrin birində yoldaş bülleten götürmüşdü. Bu sayədə bir həftə qala bildik kənddə. Qalmışkən bir yerlərə çıxıb gəzmək istədik. Həm uzun müddətdir kitablardan başını qaldırmayan  Aybənizim ( baldızımın qızı) universitet imtahanlarından yaxşı bal topladığı üçün bunu qeyd etmək lazım idi. 

   Cənub zonasında olduğumuz üçün hər yay getdiyimiz məkanlardan başqa alternativimiz yox idi doğrusu. Biz də tutduq yayda belə səpsərin olan dağların qoynundakı Lerik yolunu. 
        
  Həmişə deyirəm ki, Lerikə sadəcə gedib-gəlmək belə insana bəs edir. Çünki yol mənzərələri o qədər gözəldir ki... Təəssüf ki, maşından düşüb çəkmək imkanım olmadı.  İçəridən 1-2-ni çəkdim. O da istədiyim effektdə deyil.

   Lerikə gedən yolu genişlətmək üçün dağları yonublar. Düşünün bir tərəfdə yonulmuş sıldırım qaya kimi daşlar, digər tərəfdə dağın dibi ilə axan çay, onu əhatə etmiş meşəlik, bu mənzərənin arxa fonunda isə yenə meşəli dağlar, düzənlik, ordan-burdan tikilmiş evlər... Qısacası yol mənzərəsi çox gözəldir çoox...
          
   Bu yolun üzərində müxtəlif istirahət mərkəzləri tikilib. Hər cürəsi var. Sadə ucuz məkanlardan tutmuş, elit yerlərə qədər. Ən lüks məkan Relax-dır ki, keçən il ora getmişdik. Geniş məkana sahib olması baxımından üstünlüyü olsa da mənim vaz keçə bilmədiyim "Təbəssüm" qədər gözəl çatmadı mənə doğrusu.

   Hər il (bəzən ildə 2-3 dəfə) getməyinə baxmayaraq insan eyni yerdə hər dəfə eyni heyranlığı yaşayarmı? Vallah mən yaşayıram.
        
   Şır-şır axan çay, üstündə salınmış hündür körpülər, şəlalə, uca-uca, yaşı naməlum ağaclar və tərtəmiz hava -  gözəlliyinə çox toxunulmamış təbiət... Çay qırağı ilə gəzişib, körpülərin köməyi ilə meşəliyə tərəf keçir, çayın o tərəfində ağaclı təpəliyə qalxan yoxuşla hündürə qalxaraq bütün bu gözəllikləri ovcunun içində seyr edirsən. Sonra da çay qırağındakı balaca qayaların üstündə salınmış çardaqlarda ləzzətli kababdan yeyib, pürrəngi çaydan içirsən :)  Bu da olur bir günlük istirahət sənin üçün...
         
   Dönüşdə də Lənkəran şəhərinə dönüb heç bir yerdə o dadda tapa bilmədiyimiz kokteyldən içdinmi tətilin haqqını tam mənası ilə vermisən deməkdir :)
Hər kəsə xoş istirahətlər...





22 Ağustos 2017 Salı

Şaftalı ilə yay tortu


        
   
   Salam olsun bu yazını oxuyan bütün canlara. Günlər necə keçir? İstilərlə aranız yaxşıdırmı? Mən şəxsən artıq bir an öncə havalar sərinləsin, yağışlar başlasın deyə gün sayıram.

   Belə isti havalarda insanın ürəyi ancaq sərin və yüngül qidalar istəyir. Ağır və yağlı qidalardan isə hamı uzaq qaçır. Mən də yaya uyğun bir tort resepti paylaşmaq istəyirəm sizinlə. 

   Tortun əsas maraqlı cəhəti kremindədir. Belə ki, krem üçün yağdan istifadə etmirik. Arasına və bəzəmək üçün üzərinə düzdüyümüz şaftalı isə tam yay tortu ünvanını qazandırır bu şirniyyata. Buyurun reseptlə tanış olaq:

Biskvit üçün:
3 yumurta
2 stəkan şəkər
1 stəkan qatıq
1 stəkan duru yağ
3 stəkan un
1 qabartma tozu
1 vanel


Krem üçün
3 ədəd yumurta
1 stəkan şəkər

Arası və üzəri üçün 
2 ədəd şaftalı


Hazırlanma qaydası

• Əvvəl biskvit üçün yumurtalar şəkərlə ağaranacan çalınır;
• Üzərinə növbə ilə qatıq və duru yağ əlavə olunur;
• Ən son un, qabartma tozu, vanel ələnib qarışdırılır;
• Formata tökülüb əvvəlcədən isidilmiş 180°-li sobada bişirilir.
• Krem üçün yumurta və şəkər bir qaba tökülür, qazda şəkər dənəcikləri itənə qədər qarışdırılaraq isidilir;
• İsinmiş və şəkər həll olunmuş qarışıq mikserlə ağarıb beze halına gələnə qədər çalınır.
• Şaftalılar qabığı soyulub nazik dilimlər şəklində doğranır.
• Bişmiş biskvit soyuduqdan sonra ortada eninə bölünüb iki yerə ayrılır.
• Arasına kremin yarısı sürülür. Bir şaftalının doğranmış dilimləri də düzülüb üzərinə biskvitin digər hissəsi də qoyulur.
• Qalan krem tortun üzərinə və ətrafına sürülür. Şaftalı dilimləri ilə zövqə uyğun bəzədilir.
• Vəə tortumuz hazırdı. Nuş olsun !!!

18 Ağustos 2017 Cuma

İstirahət seçimi

   Qızmar yay günlərindən hər kəsə salamlar. Belə istilərdə yəqin ki, bir çoxunuz həm sərinləmək, həm də tətil fürsətini qaçırmamaq üçün istirahət yerlərinə üz tutmusunuz.

   Tətildə dincəlmək üçün hər kəs özünə görə fərqli məkanlar seçir. Yəni hər kəsin istirahət anlayışı fərqlidir.

  Yay oldumu ağıla ilk gələn dəniz və qızmar qum olur. Bəzilərinin düşüncəsinə görə çimərliyə gedib yanmadınsa yayı yaşamamısan deməkdir. İnsanlar axın-axın dənizin yolunu tuturlar. Yaxşı ki, Xəzərimiz (suları çirklənilmiş olsa da) var. Dənizi, üzməyi sevən insanlarımıza öz qucağını açır.

   Yay fəslində ən çox sevinənlər yəqin ki, il boyu səssiz, kimsəsiz qalan bağ evləri olur :) Ev sahiblərinin dəvətləri ilə gələn qonaqlarla aşıb-daşan bu evlərdə həyət işıqları səhərə qədər yanır. Hər gün kabab qoxusu yüksələn bu həyətlər uşaqların və böyüklərin səs-küyü ilə şənlənir. Bağ evi olanlar çox vaxt tətilini elə burdaca keçirməklə kifayətlənir.
         
   Bəziləri isə (daha çox bağ evi olmayanlar :)) istirahət üçün təbiətin qoynuna verirlər özlərini. Gözəl təbiəti olan regionlarımıza səfər edib maddi imkanı əl verdiyi qədər xüsusu istirahət mərkəzlərində qalırlar.
Rayonda, kənddə qohum əqrəbası olanlar isə tətili daha ucuz və sərfəli başa vururlar. Həm qohumları ziyarət edir, həm də ürəklərincə dincəlirlər. Necə deyərlər həm ziyarət, həm ticarət  :) 

   Maraqlıdır ki, istirahətə və ya tətilə getmək sanki yalnız Bakılılara xas bir adətmiş kimi gəlir insana. Rayon yerində yaşayanlar üçün sanki belə bir  ehtiyac heç yoxdur. Çünki Bakılılar istirahət etmək üçün rayonlara gedirlər. Bəs bu yazıq rayonlular hara getsinlər :) Baxmayaraq ki, rayonda yaşayanlar əslində şəhərlilərə nisbətən il boyunca daha çox işləyir, daha çox yorulurlar, lakin, onların bir çoxu istirahət üçün öz yaşadıqları ərazilərdə qalmağı üstün tuturlar. Bir qismi isə Bakıya gəlib bulvara, alış-veriş mərkəzlərinə və şəhərin digər gəzməli-görməli yerlərinə baş çəkirlər. Məncə bu bir az da maddi məsələ ilə bağlıdır.

   Və bir qisim insanlar da var ki, istirahət üçün başqa ölkələrə üz tuturlar. Xüsusən qardaş Türkiyə bu ölkələr arasında birinci yerdə gəlir.

   Bəs yaxşı doğurdan da  Azərbaycan əhalisinin hamısı istədikləri kimi istirahət edə bilirlərmi?

   Dediyim kimi şükür ki, Xəzərimiz var. Ora üz tutanların az xərclə dincəlmək şansı olur (Təbii ki, bahalı çimərliklər də vardır, lakin yaxşı ki, sadə xalq üçün olan çimərliklər hələ də var)
          
   Açığı heç vaxt dənizdə üzməmişəm. Bəlkə ona görə də dəniz mənim sevib-seçəcəyim istirahət məkanı qəti deyil. Hicablı biri olduğum üçün dənizdə üzmək kimi bir şansım da olmur. Örtülü xanımlar üçün olan xüsusi çimərlik paltarları ilə dənizə girməyi də münasib bilmirəm mən. Bu mənim şəxsi düşüncəmdir. Və bəzən əslində bütün insanlıq üçün yaradılan dənizdən mənim kimi düşünənlərin nəsibsiz qalması haqsızlıq kimi gəlir mənə. Müsəlman bir ölkədə bu mütləq nəzərə alınmalıdır.  Sırf qadınlar üçün bir çimərlik olsa heç də pis olmaz.
PS: Lənkəran çimərliyində buna nisbətən diqqət olunurmuş. Bir nümunə var yəni.

   O ki, qaldı bağ evlərinə əhalinin çox az hissəsi belə bir xoşbəxtliyə malikdir. Nəsildə bir nəfərin bağı varsa ora gedib 1-2 gün dincəlmək bəs edir qohum-əqrabaya.
Rayonda qohumları olmayan və ya olsa da elə yoxmuş kimi olan, yəni qonaqpərvər qohumlardan məhrum olan şəhər sakinləri də var. Tək çarə istirahət məkanlarına üz tutmaq olur ki, bu da ayrı bir dərddir. 

   Çox təəssüf ki, Azərbaycanda gedib qalmaq üçün tikilmiş istirahət evləri o qədər bahadır ki, normal gəlirli bir ailənin qala bilməsi qeyri-mümkündür. Ya il boyu boğazından, üstündən-başından kəsib pul toplamalısan. Ya da girdiyin borcu yenə eyni şəkildə il boyu ödəməlisən.

   Rəbbim elə gözəl bir təbiət verib ki, bizə : dağlı, dərəli, çaylı, meşəli... Amma məncə biz bunu layiqincə qiymətləndirə bilmirik. Hansı yerlər ki, qorunur, gözəlləşdirilir oraların qiyməti yüksəlir. Sadə vətəndaşın belə məkanlara girişi çətinləşir. Kənarda qalmış yerlər isə baxımsızlaşır, çirklənir. 

   Məsələn,  bizdə gedib oturub rahatca piknik edə biləcəyimiz yerlər yox deyiləcək qədər azdır. Kaş ki, dövlət buna da bir əl atsa.

   Qısacası, canım oxucum, tətildə gəzmək üçün, dincəlmək üçün məkanlar Azərbaycanda çoxdur əslində. Amma məhdud gəliri ilə  bunu rahat bir şəkildə həyata keçirəcək insan çox azdır.
   
   Təəssüf ki, bir az maddi vəziyyətlə bağlı olaraq, bir az da işlədiyi müəssisə ilə əlaqədar yayı ilin digər günləri kimi evində keçirənlər də var.

   Siz yayda necə dincəlirsiniz? Dənizdə, bağda, istirahət məkanlarında, yoxsa elə evinizdə? Yazıb bizimlə bölüşsəniz çox şad olarıq.

   Harda olursunuz olun, harda dincəlirsiniz dincəlin. Əsas odur ki, ürəyiniz istədiyi kimi istirahət edin. Hamınıza xoş istirahətlər...



15 Ağustos 2017 Salı

John Green - Eyni ulduzun altında

         
   Nəhayət, mən də uzun bir müddətdən sonra dostusunun birdənəsi Aybənizim sayəsində müasir dövr ədəbiyyatından bir nümunə oxudum - Eyni ulduzun altında.
  
   Kitab haqqında danışarkən gözləri parlayan Aybənizimin  əsəri çox bəyəndiyini anlamışdım. Ona görə böyük bir maraqla başladım oxumağa. 
  
  New York Times Bestseller olan bu kitabın müəllifi  John Greendir.
 
   Əsərin qeyri-adi bir havası var. Mövzusu əslində ağırdır. Amma yazıçı elə bir üslubla anlatır ki, hər şeyi bu ağırlığı hüzünlü gülücüklərlə atlata bilirsən. Axıcı dili sayəsində bir günə belə oxuyub qurtara bilinəcək kitabdır yəni.

   Əsərin baş qəhrəmanı Hazel Qreysin dili ilə danışılır bütün hadisələr. Əslinə baxanda əsərdə romantika var. Amma bu bizim alışdığımız romantikadan, çox- çox fərqlidir. 

   Əsərin qəhrəmanları nə ilıq bir yaz səhərində ətrafında çiçəklərin uçuşduğu böyük bir ağacın altında tanış olurlar, nə bir universitet həyətində toqquşub kitabları yerə tökülərək bir-birini fərq edirlər. 
Nə zərif bədənli, gözəl üzlü, gur saçlı alışdığımız qadın qəhrəmanlarının nümunəsinə bənzər bir təsvir çıxır qarşımıza, nə də enli kürək, sağlam vücudlu, yaraşıqlı kişi qəhrəmanının.

   Onlar ümidsiz, sadəcə bu bəlanı özü kimilərin anlaya biləcəyi həmyaşıdlarının - xərcəng xəstəliyindən əziyyət çəkənlərin kilsədə bir araya gəldiyi  Xərçəng Xəstəsi Uşaqlar Üçün Dəstək Qrupunda görürlər bir-birlərini.

   Hazel 16 yaşında burnuna boru qoşulmuş oksigen balonuyla dolaşmağa məcbur, həyatının son günlərini yaşayan ölüm həqiqəti ilə barışmış gənc bir qızdır. Əlbəttə gözəldir, zərifdir. Lakin sıxıntıların, xəstəliklə gələn əziyyətlərin arasında yazıçı bunu xüsusi olaraq qeyd etməyi, belə bir təsvirə yer verməyi lazımsız bilir sanki.

   Aqust Vaters isə 17 yaşında yenə xərcəng sayəsində bir ayağını itirmiş, protez ayaqla dolaşan gənc bir oğlandır. Hazelin dili ilə anlatıldığı üçün onun nəzərində yaraşıqlı bir oğlan olduğunu müşahidə edirik.

   Onların dost əhatəsi də olduqca azdır. Özləri kimi olan, xəstəlikdən gözlərini itirmiş İsak ortaq dostlarıdır. Çünki onlar xərçəng adlı ayrı bir dünyanın sakinləridirlər sanki. Yəni onların dünyası ayrıdır. Maraqları, sıxıntıları yaşadığımız dünyadakılardan çox fərqlidir.

   Onları bir-birlərinə yaxınlaşdıran da elə həyata və ən əsası xərçəngə olan ortaq baxışlarıdır. Bu gənclər xəstəliyin gətirdiyi sıxıntılara görə sızlanmırlar, özlərini acınacaqlı göstərmirlər, əksinə, bu cür yanaşmadan nifrət edirlər. Öz xəstəliklərinə rişxəndlə, kinayə ilə yanaşırlar. Başqalarının, xüsusilə, hər zaman yanlarında olan ailələrinin onlara görə əziyyət çəkməsinə qəti razı deyillər.

   Və hər ikisini bir şey narahat edir : bu dünyadan köçəndən sonra unudulmaq. Tarixi bir qəhrəman olmasalar da onlar xəstəliklə apardıqları mücadilənin amansızlığını sadəcə özləri və ailələrinin bilməsini haqsızlıq olaraq görürlər.

   Başqa detallarına enib əsər haqqında spoiler vermək istəmirəm.

   Sadəcə onu deyə bilərəm ki, oxumağa dəyər bir kitabdır. Oxuyunca həyatda problem olaraq gördüyünüz hər bir şey bir anda bəsitləşəcək gözlərinizdə. Və sizə bəxş edilmiş sağlamlıq adlı ən böyük neməti görmüş olacaqsınız.

   Bir də xəstəliklə imtahan olunan insanlara ayırdığınız diqqətin nə qədər az olduğunu anlayacaqsınız.  Bu laqeydsizliyinizlə onları ayrı bir dünyada yaşamağa məcbur etdiyinizin fərqinə varacaqsınız.

   Və fədakarlığı öyrənəcəksiniz. Öz zövqlərinizdən, maraqlarınızdan başqası üçün vaz keçməyi, sevdiyinizin üzünü güldürmək üçün həyatınızı ortaya qoymağı, bəzən bunun üçün həyatın axışını dəyişdirməyə çalışmağı belə öyrənmiş olacaqsınız.

   Hər kitab ayrı bir dünyadır həqiqətən də. Oxuduqca səhifələr arasında bu dünyalara yolçuluq edirsən. Bitirincə də yeni bir dünyagörüşü ilə qayıdırsan öz dünyana. Ona görə də nə qədər oxumusansa o qədər çox dünyagörüşünə maliksən. Nə qədər oxuyursansa o qədər yaxşı anlayırsan həyatın sirlərini və o qədər çox tanıyırsan insanlıq aləmini...

   Könül istərdi ki, daha çox oxuyum, daha çox səfər edim bu ayrı dünyalara. Bundan nə qədər çox zövq aldığımı izah edə bilmərəm. Lakin hər kəsin fərqli həyat şərtləri olduğunu qəbul edib, ara-sıra oxuya bildiyimə də şükür etməkdən başqa əldən bir şey gəlmir.

   Bu qədər.  Sevgiylə, oxumaqla qalın inşallah ...